විත්යා මගෙ නංගියේ
එකින් එන හැඩ අකුරු
අමුනා
හීන ඇහිඳින වංගියේ
විත්යා මගෙ නංගියේ
දෙපා තබනා වැලි කැටත්
අද ගොළුව ඉන්නා
සන්දියේ
එදා ගිණි ගත් උතුර
අදටත්
නිවී නෑ මගෙ නංගියේ
විත්යා මගෙ නංගියේ...
දිනක මල් යහනකදි
සැතපෙන
සීනයෙන් නුඹ නංගියේ
මල් සමයෙ මල් හීන පොදි
බැද
තනිව ඉන්නා වංගියේ
නොදැනුනිද මරු සැඟව
හිටි බව
නුඹට හුරු ඒ හන්දියේ
එකින් එක සළු ලෙහී
යද්දී
කුමක් හිතුනද නංගියේ
අවදි වුනු සර්පයන් නුඹ
තුල
රසය සොයනා වංගියේ
නුඹේ කෙඳිරිලි මියුරු
ගී ලෙස
උන්ට දැනුනද නංගියේ..
ගිණි වැදුනු ගත
සතවපන්නට
උන්ගෙ මවු නැති
සන්දියේ
පුංචි කැකුලක් විෂ
දලින් තැළු
සැපය ඉතිරිද වන්දියේ
විත්යා මගෙ නංගියේ
උඹත් මිය ගිය වංගියේ
කඳුළු පමණයි අපට දෙත
හැති
මක් කරන්නද නංගියේ
